(af)geschreven dromen.
(af)geschreven dromen
Telkens,
als ik
deze ogen sluit,
ziet het netvlies
tijden van weleer;
mezelf op
eigen benen staan,
blootsvoets door
groene heuvels lopen,
voel ik
zand tussen tenen, die
over stranden rennen, slechts
wind op naakter huid;
ooit is niet meer,
voorbijgegaane dagen, waar
de wereld nog
van mij was; en enkel
bittere herinneringen blijven, zoals
verdriet, over
iets, wat
niet terug zal komen;
zuchtend
schrijf ik nu
mijn dromen, in
hoopvolle letterkeer
op papier, met
een lichaam in kettingen
schept denken
opnieuw
reeds afgeschreven
wensen, laat
gekrompen zielslongen
vrijheid ademen.
Nee, gezonde benen
krijg ik nooit meer, maar
niemand, die
mij
in poëzie gecreëerde,
helaas niet
te verwezenlijken idealen
kan nemen.
Vandaag heerst een beetje droefheid.
Reacties op dit gedicht
| Dina-Anna: | Woensdag, augustus 20, 2008 21:02 |
| Héél fraai verwoord... Liefs Dina |
|
| ©jade: | Woensdag, augustus 20, 2008 18:14 |
| je hebt dit droomgedicht weer mooi neergezet meis xxxyvonne |
|
| Nummer 127: | Woensdag, augustus 20, 2008 15:20 |
| dromen zijn werkelijkheid om het even wat zogenaamde waarheden beweren Bartx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Littledolphin | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 20 augustus 2008 | ||
| Thema's: | ||