SPELEN IS GRENZENLOOS
spelen is grenzenloos
ik ben gegaan
voorbij de grenzen
geen schoenen aan
ik speelde met je zand
je ogen bouwden
onze luchtkastelen
je goot je lach
over beelden die ik
maakte met mijn hand
we vingen lucht
vlogen witte wolken
slierten vogels zo voorbij
we rustten in de
zwermen spreeuwen
ik voelde me er vrij
we zijn geland
alles was nog als vanouds
het nieuwe waren wij.
wil melker
24/03/2002
Reacties op dit gedicht
| sleepless: | Maandag, maart 25, 2002 07:03 |
| Jaja, kan ook gewoon zo eenvoudig zijn hoor. Weer mooi geschreven. Groeten. |
|
| Anouck ( Almost me): | Zondag, maart 24, 2002 20:54 |
| Het doet me aan een gedicht van me denken...;) Alleen zovéél mooier! Liefs, |
|
| catharina: | Zondag, maart 24, 2002 16:34 |
| in hogere sferen....heerlijk gewoon... liefs cathje |
|
| waterval: | Zondag, maart 24, 2002 12:30 |
| verliefd zijn brengt je wel in hogere sferen.... :-)) héél mooi gedicht... |
|
| Driegeetjes: | Zondag, maart 24, 2002 11:17 |
| De Vrije Liefde die vernieuwd... DrieGeetjes |
|
| free: | Zondag, maart 24, 2002 09:44 |
| heel mooi wil graag gelezen... liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 24 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||