Aan mijn vertrouwenspersoon
Lief meisje
aan wie ik
problemen mocht vertellen
Mijn lichaam
werktte absoluut niet
mee, maar ik
voelde me gelukkig
Er was weinig
dat ik problematisch
mocht noemen, maar
ik wilde gewoon
even praten
Dat lijf van me
deed gewoon niet
wat ik had gewild, maar
in technische verhalen
en ingewikkelde bio
had ik
gewoon geen zin
Er was weinig
dat vanbinnen
fout ging, maar
ik zocht gewoon
even aandacht
Mijn ziekte, mijn lichaam
maakte me zo moe,
maakte dat ik
me zo zielig voelde
en eigenlijk wilde ik
daarover niet praten
Er was te weinig
om tegenover
jou
te kunnen klagen
Lief meisje
voor wie ik
problemen zocht
om te kunnen vertellen..
Eigenlijk
behoefte ik
enkel een arm
om me heen
Reacties op dit gedicht
| Magali1: | Woensdag, september 17, 2008 18:34 |
| een arm die warmte geeft, troost en hoop, rust en zekerheid, contact met jou |
|
| Roo$je: | Zaterdag, september 06, 2008 19:04 |
| En dat heeft iedereen wel even nodig! Knuff! With Love, Kus |
|
| Littledolphin: | Zaterdag, september 06, 2008 18:26 |
| rakend liefs barbara | |
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 06 september 2008 | ||
| Thema's: | ||