Nogmaals schreeuwde ik
Ik schreeuwde in de schaduw van de nacht,
Hoewel ik niet wist naar wie
Ik schreeuwde uit alle macht
Om hulp, en om te worden begrepen
Niemand die het wilde horen
Daar stond ik dan
Helemaal alleen en verloren
Niemand die wist van mijn bestaan
Naief, schreeuwde ik nog een keer,
Ze zeggen toch dat ze van me houden
Weer geen antwoord, dat deed zeer
De harde waarheid liet niets te vragen over
Hoewel ik niet wist naar wie
Ik schreeuwde uit alle macht
Om hulp, en om te worden begrepen
Niemand die het wilde horen
Daar stond ik dan
Helemaal alleen en verloren
Niemand die wist van mijn bestaan
Naief, schreeuwde ik nog een keer,
Ze zeggen toch dat ze van me houden
Weer geen antwoord, dat deed zeer
De harde waarheid liet niets te vragen over
Reacties op dit gedicht
| Solitary: | Vrijdag, september 12, 2008 22:54 |
| ik kan niets anders zeggen dan amen, amen. Ik sluit me er bij aan, voor de volle 100%. Ik zie je, maar ik hoor niets. Ook ik schreeuw, maar word niet gehoord. Men is ziende blind en horende doof voor wie echt hulp nodig heeft. | |
| Dirk Hermans: | Vrijdag, september 12, 2008 21:07 |
| blijf vertrouwen hebben in je zelf stap voor stap komt het wel goed | |
Over dit gedicht
| Auteur: Lisamarie | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 12 september 2008 | ||
| Thema's: | ||