| sleepless: | Donderdag, maart 28, 2002 15:25 |
| Voorspelbaar als de natuur zelf, je wist wat er ging komen. Triest verhaal, maar wel mooi geschreven. Groetjes. |
|
| Driegeetjes: | Dinsdag, maart 26, 2002 20:42 |
| Ben ik toch nog net op tijd gekomen! Poeh! Poeh! DrieGeetjes |
|
| Wim Grootveld: | Dinsdag, maart 26, 2002 19:29 |
| Rillingen over mijn rug hiervan, een emotie in woorden gevangen. Mooi, heel erg mooi | |
| waterval: | Dinsdag, maart 26, 2002 18:59 |
| treurig gedicht waar de sfeer van afscheid nemen voelbaar is,... een beetje bitterheid, een beetje droefenis.... héél héél mooi.... |
|
| Anouck ( Almost me): | Dinsdag, maart 26, 2002 15:13 |
| Een pijnlijk mooi afscheid... De rillingen lopen over mijn rug... Liefs, Anouck |
|
| Susanne X: | Dinsdag, maart 26, 2002 12:56 |
| Treurig gedicht... De lente moet je missen, maar daarna komt nog wel de zomer. Misschien blijft die langer en biedt die meer warmte ;-) | |
| lejaeghere rudi: | Dinsdag, maart 26, 2002 12:55 |
| Je krijgt te weinig reacties, Wil. Hier weer een heel mooi gedicht, met mooie beelden, een goed ritme. Je doet me in je gedichten wat aan Petrarca denken, al zijn het geen sonetten...of had ik dat al eens gezegd. Groetjes, | |
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||