Verdwaald...
Waar
ben ik?
vroeg het kleine
bange wezentje zich af.
Verdwaalt.
Sprak
ineens de
zware stem van
de onbekende onzichtbare meneer.
Angst.
Was
wat het
kleine bange wezentje
overal en nergens voelde.
Rustig.
Dan
komt alles
weer helemaal goed
sprak de zware stem.
Gelukkig
Dacht
het wezentje
het straalde zoals
het nooit had gedaan.
Gevonden
Had
het de
weg die hem
terug naar huis leidde.
Eindelijk.
ben ik?
vroeg het kleine
bange wezentje zich af.
Verdwaalt.
Sprak
ineens de
zware stem van
de onbekende onzichtbare meneer.
Angst.
Was
wat het
kleine bange wezentje
overal en nergens voelde.
Rustig.
Dan
komt alles
weer helemaal goed
sprak de zware stem.
Gelukkig
Dacht
het wezentje
het straalde zoals
het nooit had gedaan.
Gevonden
Had
het de
weg die hem
terug naar huis leidde.
Eindelijk.
Reacties op dit gedicht
| Samhain: | Zondag, november 23, 2008 00:51 |
| Prachtig gedichtje, wat lief liefs en warme knuffies Samhain | |
| ninodepino: | Zondag, september 21, 2008 18:08 |
| ha ! navigatie vergeten? mooi! liefs, nino. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Desiree_ | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 21 september 2008 | ||
| Thema's: | ||