Asfalt en honger (fermeture)
Gewoontewoorden,
ze kunnen hier nooit aan.
Mijn leven ging zo zacht
met het jouwe, zoete samenstroom
van twee mensen die niet met zichzelf wisten leven
maar wel zalig met elkaar.
'Ik voel ons gelukkig'
je vatte het zo voortreffelijk samen. We scheepten in
voor een ander klimaat. De uren kropen terug
in de klok en we maakten elkaar wakker
uit de wereld.
ze kunnen hier nooit aan.
Mijn leven ging zo zacht
met het jouwe, zoete samenstroom
van twee mensen die niet met zichzelf wisten leven
maar wel zalig met elkaar.
'Ik voel ons gelukkig'
je vatte het zo voortreffelijk samen. We scheepten in
voor een ander klimaat. De uren kropen terug
in de klok en we maakten elkaar wakker
uit de wereld.
Reacties op dit gedicht
| Mayadebij: | Woensdag, maart 27, 2002 10:04 |
| Byzonder mooi ook die laatste twee! | |
| free: | Woensdag, maart 27, 2002 08:54 |
| heel mooi.... liefs free |
|
| waterval: | Woensdag, maart 27, 2002 02:51 |
| "ik voel ons gelukkig".... mooie woorden... hele mooie gedichten,.... allemaal...... |
|
| Voske: | Woensdag, maart 27, 2002 01:16 |
| Prachtig....... | |
Over dit gedicht
| Auteur: hans | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||