ochtendschemering
de stad vaal ochtendlijk
in grijze schemering
leun ik tegen jouw slapen
aan, je wimpers kleven
vol van droom
toen maan verviel
de nacht die sterren wegsloot
liep ik als schaduw
onrustig door de straten
bewaakte elk lantaarnlicht
open breekt de bloem
van vroege stonde; weldra met witte
nevelige zin komt warm
jong de dag; jouw hart klopt
altijd in mijn hand.
sunset 30-09-2008
Reacties op dit gedicht
| johandedichter: | Dinsdag, september 30, 2008 22:10 |
| geweldig zo als altijd gr johan | |
| japonica: | Dinsdag, september 30, 2008 21:06 |
| Da''s heerlijk ontwaken naar mijn opvatting. Prachtige laatste strofe. Groet Jap |
|
| Dwaallicht: | Dinsdag, september 30, 2008 20:51 |
| Machtig mooi! Liefs Dina |
|
| little fly: | Dinsdag, september 30, 2008 19:05 |
| k zing dit gedicht liever! probeer maar eens.. is echt leuk.. maar ja.. mooi hoor! echt geweldig hoe je die woorden allemaal zo goed neerzet! | |
| Janny Scheybeler de Jonge: | Dinsdag, september 30, 2008 12:15 |
| heb het hardop gelezen geeft rillingen briljant gr.janny |
|
| Cora (ZIJ): | Dinsdag, september 30, 2008 10:10 |
| Poehee! Prachtig Sunset ;) | |
| karinvangelder: | Dinsdag, september 30, 2008 10:02 |
| prachtig sunset mooie goede morgen klanken lieve groet , Karin. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 30 september 2008 | ||
| Thema's: | ||