durf
met een betranend hand
veeg ik mijn tranen weg
tranen die uit verdiet zijn
geboren en gegroeit
tranen die uitbraken om
een uitweg te vinden
naar de wijde wereld
om te laten zien, hoe ik me voel
tranen van angst, verdriet
maar vooral machteloosheid
de onzekerheid, het niet vertrouwen
alles wordt mij net iets te veel
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, oktober 09, 2008 12:07 |
| Huilen kan heel verlichtend zijn. Liefs en knuf, sunset |
|
| _Lieverdje_: | Donderdag, oktober 09, 2008 10:26 |
| laat ze maar stromen mij lukt het niet maar het lucht wel op liefs/sterkte |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tweetyke | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||