Rome
Geef me een beetje Rome
nu ik naast jou zit
en denk aan de dans
waar jij mijn toekomst was
nu ik naast jou zit
en denk aan de dans
waar jij mijn toekomst was
Je dwaalde als licht
over de schauw trok
dat in twijfel
wat onzeker was
over de schauw trok
dat in twijfel
wat onzeker was
We zaten als ouderen
op een bank
die vroeger herbeleefden
in een tedere kus
die vroeger herbeleefden
in een tedere kus
Geef me een beetje Rome
nu ik jou weer zie
en je de foto geeft
met mijn ware gezicht
nu ik jou weer zie
en je de foto geeft
met mijn ware gezicht
Reacties op dit gedicht
| fortuna: | Zondag, oktober 12, 2008 23:58 |
| O sole mio! :) Voelbaar, rakende poezie... Liefs |
|
| Cora (ZIJ): | Zondag, oktober 12, 2008 23:29 |
| Super! Ik waan me al helemaal in Italie ;) | |
| lommert: | Zondag, oktober 12, 2008 23:26 |
| dat ''beetje Rome''kan ik indenken en voelen...stevige groet willem |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 12 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||