Naamloos...
Stil was het
Met hier en daar een snik
In haar ogen een grouwe blik
Recht vooruit starend
Met een snelle blik op zij
Keek ze naar de andere
Die waren opgelucht, Blij
Moeilijk te geloven
Hoe jij daar zat
Ongelukkig, en met veel pijn
Je had het gehad
Zielig om naar te kijken
Je wist dat je snel zou gaan
Nog even en het was gedaan ..
Ik keek naar buiten
Het was een mooie lente dag
Ik hoorde de muziek
Zag de vlinders stoeien
Wou mijn tranen in bedwang houden
Maar liet ze vloeien
Met hier en daar een snik
In haar ogen een grouwe blik
Recht vooruit starend
Met een snelle blik op zij
Keek ze naar de andere
Die waren opgelucht, Blij
Moeilijk te geloven
Hoe jij daar zat
Ongelukkig, en met veel pijn
Je had het gehad
Zielig om naar te kijken
Je wist dat je snel zou gaan
Nog even en het was gedaan ..
Ik keek naar buiten
Het was een mooie lente dag
Ik hoorde de muziek
Zag de vlinders stoeien
Wou mijn tranen in bedwang houden
Maar liet ze vloeien
Reacties op dit gedicht
| Fantasy: | Donderdag, oktober 16, 2008 16:36 |
| Soms moet je je tranen maar lopen | |
| tweety-ysje: | Donderdag, oktober 16, 2008 16:33 |
| mooi dit veel gevoel in gebracht mooi heerlijk maar o zo droevig | |
Over dit gedicht
| Auteur: ..Wen.. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 16 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||