De schaduw van verleden
de schaduw van verleden
jij spiegelde
in glas wist
later pas hoe
mooi je was
toen je uit
de schaduw
van verleden
bent getreden
op achtergrond
was ik er al jij
scherfde nog in glas
bloeit nu kristal
in teder raken
kunnen wij de
hoogste tonen maken
jij bent mijn griet
jouw zuiverheid
in weer ontwaken
heb ik met jou zo
warm en godvergeten lief
wil melker
22/10/2008
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Woensdag, oktober 22, 2008 10:34 |
| Hoe je samen tonend (zowel in klank als beeld) mooi wordt en het verleden vervloeien laat in het heden, de morgen. Een prachtgedicht wil. Warme vriendschappelijke groet, sunset |
|
| Dwaallicht: | Woensdag, oktober 22, 2008 08:47 |
| Héél knap! Liefs Dina |
|
| hiljaa: | Woensdag, oktober 22, 2008 08:09 |
| sterk neergeschreven knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 22 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||