Plaatjes
in de blauwe lucht
zweef jij ergens rond
ontastbaar en bleek
in de koelte van de sneeuw
ik hoor je stem en
je lach alsof t gisteren was
je bent zo mooi en lief
maar bent 't zelf vergeten
alles grijs zelfs je haar
fijner dan verse spinnenrag
treuzelend en aarzelend
pak alle tien mijn vingers vast
lieve kleine kom dan toch
praat dan toch en huil dan toch
net als vroeger ik ben er, hier
altijd, altijd... altijd
zweef jij ergens rond
ontastbaar en bleek
in de koelte van de sneeuw
ik hoor je stem en
je lach alsof t gisteren was
je bent zo mooi en lief
maar bent 't zelf vergeten
alles grijs zelfs je haar
fijner dan verse spinnenrag
treuzelend en aarzelend
pak alle tien mijn vingers vast
lieve kleine kom dan toch
praat dan toch en huil dan toch
net als vroeger ik ben er, hier
altijd, altijd... altijd
Reacties op dit gedicht
| little fly: | Zaterdag, november 15, 2008 20:41 |
| Zo mooi.. maar ik krijg helaas geen troost.. het is allemaal te erg. Greetz en toch bedankt, Linda |
|
| switi lobi: | Zaterdag, oktober 25, 2008 19:30 |
| Bijzonder rakend... en herkenbaar voor mij. Lieve groet, switi lobi |
|
| _Lieverdje_: | Vrijdag, oktober 24, 2008 19:30 |
| prachtig geschreven liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: melapropism | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||