Wij zijn verboden.
Wij zijn verboden.
Het ons zijn is voorbij,
Maar jou liefde is nabij.
Wat zij denken scheelt me niet.
Dankzij hun delen wij dit verdriet.
Wij slaan ons er door heen,
Zie je die ster daar, die verscheen?
Die heb ik onze ster genoemd.
Want wij zijn voor eeuwig aan elkaar verdoemd.
Het geen wat zij zeggen, maakt niet uit.
Ze kunnen sancties opleggen, maar dat scheelt me geen fluit.
Het zijn onze vrienden niet,
Ze doen ons verdriet!
Het ons zijn is voorbij,
Maar jou liefde is nabij.
Wat zij denken scheelt me niet.
Dankzij hun delen wij dit verdriet.
Wij slaan ons er door heen,
Zie je die ster daar, die verscheen?
Die heb ik onze ster genoemd.
Want wij zijn voor eeuwig aan elkaar verdoemd.
Het geen wat zij zeggen, maakt niet uit.
Ze kunnen sancties opleggen, maar dat scheelt me geen fluit.
Het zijn onze vrienden niet,
Ze doen ons verdriet!
Reacties op dit gedicht
| MissionImpossible: | Maandag, oktober 27, 2008 22:44 |
| Bedankt :). | |
| tulpje: | Maandag, oktober 27, 2008 22:42 |
| mooi onder woorden gebracht liefs en knuffsss |
|
Over dit gedicht
| Auteur: MissionImpossible | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 27 oktober 2008 | ||
| Thema's: | ||