één plek
één plek, waar ik niet kom
waar ik liever weg blijf
één plek, waar ik bang voor ben
dat is het kerkhof
één plek, waar ik niet blijf staan
waar ik langzaam voorbij loop
dat is aan het graf van de geliefde
waar mensen zo van houden
één plek, waar ik niet van hou
ik kan er niet heen, kan het niet aan
toch, denk ik op mijn manier
vandaag, aan de overleden mensen!
Reacties op dit gedicht
| Ria -rimpeling-: | Zaterdag, november 01, 2008 19:25 |
| Ik heb geen hekel aan het kerkhof het is er zo heerlijk rustig,je hoort alleen de vogels fluiten,maar iedereen voelt het anders toch? liefs ria |
|
| Dwaallicht: | Zaterdag, november 01, 2008 16:56 |
| Ieder herdenkt de doden op zijn manier... met respect! (en liever niet gaan én hen met een warm hart gedenken, dan omgekeerd) Liefs Dina |
|
| gedichtengeweld: | Zaterdag, november 01, 2008 11:22 |
| oud klasgenootje zei het nog; jij ''boarden'' je bent toch een koukleum jij?! (HELEMAAL niet. uhm..) | |
| gedichtengeweld: | Zaterdag, november 01, 2008 11:20 |
| hmm tja.. ''t is maar net wie er ligt he :) ik betreur dat mijn moeder geen graf heeft (moet ik helemaal naar de noordzee toe zeker.. die overigens tien minuten verderop is; haha) ik ga op 11 november een strandwandeling maken (dus) muts op; drie truien; twee shawls (BRRRR) kus! | |
| AngelOfWonder: | Zaterdag, november 01, 2008 10:20 |
| Mooi geschreven. En zoals Sunset al zei. Een kerkhof geeft rust. Tenminste voor mij!, Als een plek waar geen pijn enzovoort meer is. | |
| _Lieverdje_: | Zaterdag, november 01, 2008 10:12 |
| prachtig verwoord zolang ze in jouw gedachte zijn is het goed liefs |
|
| sunset: | Zaterdag, november 01, 2008 10:12 |
| Ik wandel graag over kerkhoven en het liefst alleen; dus niet op een dag als deze. Een kerkof geeft rust en laat ons de betrekkelijkheid van ons, het leven zien. Liefs en knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tweetyke | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 01 november 2008 | ||
| Thema's: | ||