Was jij nou een echte vriendin?
Je zij elke keer dat ik op je kon bouwen,
Ik vertelde alles waar ik mee zat aan jou!

Je hebt me een tijd geholpen/gesteunt.
En dat heb ik hetzelfde bij jou gedaan.
Vorig jaar, heb ik zelfs de helft van me vrienden laten stikken doordat jij er anders alleen voor stond.
Na een lange tijd heb ik dat ingezien, ik heb ingezien dat ik mn vriendinnen heb laten vallen,
alleen maar omdat ik er voor je wilde zijn, en nee hoor heb er totaal geen spijt van.
Maar na wat je zei , in ieder geval wat je tegen andere zegt; dat ik er nooit voor je ben geweest , dat doet me pijn,
dat ik alleen maar aan mezelf denk; fack jou , ik heb het beste over voor MIJN vrienden , en dat heb ik nog steeds
toevallig denk ik nu wat aan mezelf , want anders was ik helemaal kapot geweest , en dat weet je zelf al té goed!
Die woorden die je zegt , zeg ik never nooit tegen je , want ik weet dat het niet waar is ,
Jij daar in tegen vindt het leuk om dingen te zeggen om mensen pijn te doen , je vindt het leuk om mensen te kwetsen
en dat zie ik nu in , nu heb ik de ware jij gezien .. denk maar niet dat ik jou ooit vergeef nadat je dingen hebt gezegt die mij fucking pijn doen.
En ik weet nou ook wie mijn echte vrienden zijn , en daar hoor jij niet bij.