Het leven heeft zoveel meer als de dood ooit kan geven!!
maar het vuur in me is gedooft,
gedooft? het is zo goed als dood!!
net als mijn geest,
mijn lichaam is er nog maar het is leeg, leeg en zonder hard, geest en gevoel, leeg zo leeg is mijn lichaam
leeg gewoon leeg!!
leeg, ik ben gewoon niets meer,
wat is iemand nou? zonder hart en gevoel??
zinloos maar bang voor angste? bang om alleen gelaten te worden?
bang om in dat donkeren eenzamen landschap weg te
zakken?!?!@?!?
weg te zakken, en er nooit meer uit te komen?~!
schreewend om hulp maar niemand hoort of ziet je?
niemand........ook al zijn ze der wel
ze willen niet, ze zijn gelukkig met hun eigen leven en kunnen geen problmen van andere er bij gebruiken.
En tocch wil ik met iemand praten!maar ik weet niet meer eens met wie!!
ik snap mijn eigen gevoelens niet mee want hij, hij is alles voor me!!
maar nu, nu we bijna 3 weken hebben begin IK, Ik te twijfelen!!
wil ik het wel? ja ik wil!!
Maar toch ben ik onzeker! en begin te twijfelen!
vind hij mij wel echt leuk?
ben ik echt bijzonder, speciaal ben ik iets voor hem? of niet??
hij zegt van wel!!hij zegt dat hij nog nooit voor iemand zo veel heeft gehouden als van mij!!maar is het waar? of zegt hij dat tegen iedereen? ik weet het niet meer!
ik word gek van mijn gedachte's en wil er voor weg lopen!! maar dat lukt niet~het achter volgt me dag en nacht~!!! en ik wil het kwijt!! het moet weg! het mag mij niet MEER!! lastig vallen!!!
nu niet!!!!!!!!!!!!