ik vraag hoe het gaat
en je zegt:
je hebt het druk

die vriendin
(hoort ze bij je zus
of hoort ze bij jou?)
neemt afscheid met een knuffel
en de kus die tussen ons niet past

ik vraag je wat vriendschap is
en je zwamt
over al je 'maten'
waar ik nooit echt bij kan horen

ik vraag je de waarheid
wat je met me wilt
en je zwamt
over drukte
je vrienden
die je steeds niet ziet

ik vraag je de waarheid
wie ik voor je ben
en je zegt
dat ik zo lief ben
maar ook
opdringerig en te aanhankelijk

ik vraag opnieuw de waarheid
wat je met me wilt
en je zwamt
dat ik bij je kan komen
maar toch niet
want je hebt geen tijd

ik vraag of je me uit je leven wilt
en je zegt
geen ja
maar een 'nee'
die me vertelt
dat je me de waarheid niet waardig vindt