Titelloos
stil zwijgt de avond mij goedenacht
waarin ik in angst zal gaan dromen
met enkel de katten op de wacht
laat alles maar over me heen komen
pijn op de borst word even teveel
benauwdheid door het vele roken
handen beven door innerlijke onrust
misschien is het niets weet ik ook veel
dus probeer mijn ogen te sluiten
denk weer even aan die warme armen
waarin ik me altijd zo veilig heb gevoeld
gelukkig heb ik nog altijd jouw knuffelbeer
die mij tijdens dit soort nachten weet te verwarmen
en ik ruik je weer even dicht bij mij
voel mezelf weer kalmer worden van binnen
maar wederom voel ik me weer zo ontzettend alleen
waar ben je toch heen
Reacties op dit gedicht
| ninodepino: | Donderdag, november 20, 2008 09:39 |
| en ...heel mooi. | |
| lonely 1: | Donderdag, november 20, 2008 09:11 |
| ik begrijp je verdriet en gemis zo goed, maar hou je vast aan de dingen die je weet, je weet dat hij je ook mist, dat hij je niet vergeten is en dat hij terug naar huis komt op een dag, mss kom je de avonden en nachten dan wat minder onrustig door? zolang je hoop hebt kan je dromen, en jij bent een dromer:) nog even volhouden en dan is hij er terug liefs en knuffel, je meissie xxxxx |
|
| Windwhisper: | Donderdag, november 20, 2008 09:03 |
| nou heel veel sterkte hoor Richard fijne dag met liefs Cobie |
|
| sunset: | Donderdag, november 20, 2008 08:41 |
| Pijnvol hunkerend verlangen. Vriendschappelijke groet en een fijne dag gewenst, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dreamlover | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 november 2008 | ||
| Thema's: | ||