Ik

Ik smeek je, blijf bij me en luister
de woorden die ik fluister in het duister:
Wat als morgen onze liefde ophoudt te bestaan
en ook de sterren voor eeuwig ondergaan?

Wat als de wereld twee geliefden verliest
zoals weidebloemen vergaan als het vriest?
Wat als niets ons nog aan elkaar bindt,
wij, die elkaar zo hevig hebben bemind?


Jij

Ach liefste, dit wordt niet ons bittere lot
zo gaat onze pure liefde niet kapot.
Als zwanen de winter overleven
mogen ook wij niet zomaar opgeven.




Maar de zwanen gingen dood
en hun harten weenden bloedrood
Hun levenslijn werd ruw doorbroken
en woorden bleven onuitgesproken

Na vele jaren zagen ze elkaar weer
en weenden naast het zwanenmeer
Weldra dansten ze als oktoberwinden
tussen esdoorns, eiken en linden




Jij

Ik smeek je, blijf bij me en luister
de woorden die ik fluister in het duister:
blijf aan mijn zijde en word mijn gezel
nimmer zeg ik jou meer vaarwel