Ik kan niet verder leven,
het lukt me echt niet meer,
hoe zou ik het moeten doen dan?
Het doet me te veel zeer.
Ik heb toch best wat vrienden,
ik laat ze niet alleen,
dat kan ik toch niet maken.
Dan haat ik mezelf meteen.
Dit wordt nu echt moeilijk,
om te leven zonder geluk!
Hoe ga ik dit opknappen?
Ik ben al veel te druk!
Ik ben er voor m`n vrienden,
de dieren en de natuur,
maar het liefst wil ik verwijnen,
in een heel groot vuur.
M`n gedachte is nu leeg,
maar toch ook wel weer vol,
ik kan niet verder leven,
m`n hartje is te hol!
Ik ken maar weinig liefde,
alleen een vriend misschie,
ik wil niet verder levn,
ik heb het wel gezien!
Als er een god bestaat,
waarom komt hij dan niet hier?
Misschien maar voor heel even,
misschien maar een kwartier!
Ik zal jullie heel erg missen,
als ik er niet meer ben!
Ik wou dat ik kon weten,
of ik jullie dan nog ken.
Ik blijf nu maar doorzetten,
totdat het over is,
maar dat kan ik denk ik vergeten,
maar misschien heb ik het mis.
Wie blijven hier dan achter?
Waarom leef ik hier nu nog?
Misschien kan ik beter sterven,
ja, dat is beter toch?
Ik weet het echt niet meer,
de keuze is te groot,
als ik er nu voor kies,
dan ben ik straks dood!
Maar wat moet ik beginnen,
tegen het grote lot?
Ik werk aan goede doelen,
ik werk me echt kapot!
Ik denk alleen aan anderen,
nooit eens aan mezelf,
waarom moet ik dan zo lijden?
En niet al het kwade zelf?
Waarom is er toch geen plekje,
waar ik rusten kan,
geen vader en geen moeder,
geen broers en geen gestang!
Een plek waar ik kan denken,
over wat er komen gaat,
ik wil het zo graag weten,
alles bij voorbaat!
Dan kan ik iets voorkomen,
zoals een grote fout,
ik moet voor mezelf op komen,
de rest laat me koud.
Ik wil graag iemand helpen,
maar dat lukt me bijna nooit,
waar zit ik op te wachten?
Tot m`n geluk nou eens ontdooit?
Ik zou het echt niet weten,
wat moet ik nu?
Als ik meteen zou sterven,
hoe is het dan met u?
Ik kan niet verder leven,
dat is nu wel bekend,
maar ik blijf toch verder leven,
to ik vastzit in cement.
Ik kan veel steun gebruiken,
en gelukkig heb ik dat ook,
wat zou ik zonder moeten,
anders verdwijn ik in de rook.
Ik hou heel erg van bomen,
maar die zijn er haast niet meer,
ze worden ingeruild,
voor een huis of jachtgeweer!
Waar gaat dit toch naartoe?
Waar moet de wereld heen?
Er moet een eind aan komen,
het liefst nog nu meteen.
Dan kan ik verder leven,
weg met de angst en beven,
zal het ooit goed komen,
of blijven het maar dromen?