drie keer heb je me bedrogen,
minstens drie keer tegen me gelogen.
Keer op keer heb je weer geslikt, gesprongen en gesneden
en dat alles enkel door het verleden.
Waarom kun jij niet leven in het hier?
waarom beleef jij hier nu geen plezier?
waarom leef jij in het verleden
en vlucht jij voor het heden?
Ik weet hoe moeilijk het kan zijn
om te leven vol met pijn.
Maar meis, opgeven lost niets op,
je zet een ander zijn wereld op de kop.
Wanneer jij gaat, is voor jou alles over en gedaan
maar kan het bij een ander beginnen gaan.
Jij redt jezelf en laat andere verzuipen,
wat wil je zien? dat ze allemaal voor je kruipen?
Dat ze je aanbidden en zien staan?
Meis geloof me, daarvoor hoef je niet te gaan!
mensen vinden je wel aardig en zien je wel staan,
dus echt, je hoeft niet te gaan.
We zien je staan, we willen je helpen,
het bloeden van het verleden laten stelpen.
Ik weet dat ik jou niet tegen houden kan,
daar baal ik van.
Ik zou willen dat jij zag
dat er meer mensen zijn zonder een lach.
Je staat niet alleen,
genoeg mensen om je heen.
Ik wil je zien vechten, en dat doe je nog niet,
nee, weglopen is de enige optie die jij ziet.
Ik wil je nog zeggen dat ik zeker niet wil dat je gaat,
en wanneer je zo doorgaat, je straks werkelijk alleen staat.
Je maakt mij en anderen kapot,
en dat enkel omdat je het niet eens bent met je lot.
Altjeblieft, draag de pijn en vecht ertegen,
blijf leven, dat is voor iedereen een zegen
(uiteindelijk ook voor jou)