‘Meisje, wat ben je aan doen?
Waarom denk je nu nog aan herinneringen van toen?
Ik dacht dat alles was afgesloten,
Je leven was toch niet meer zo klote?
Ik dacht dat je weer wilde leven,
Alles was vergeven, je wilde toch niks meer opnieuw beleven?
Gun jezelf een leven, een leven samen met mij.
Wij door het leven zij aan zij.
Maar alles bleek anders, het was niet zoals ik dacht
Het is niet meer de jij die elke dag lacht
Het is een masker vol geheimen
Een gebroken hart niet te lijmen.
Dat zij ik tegen een meisje, in een glazen wand,
Een glazen wand met een gouden rand.
Het was een spiegel, een evenbeeld van mij,
Je was zo ver weg maar toch ook zo dichtbij’
Ik was niet meer alleen, altijd iemand aan m’n zij,
Een evenbeeld van Sanne, een tweede Mij.
© SANNE.