DE MERELS VAN DE PRUNUSLAAN
de merels van de prunuslaan
ze fluiten mij en ook
de nacht weer uit
de merels van de prunuslaan
een handvol zwart
zingt sterren uit de nacht
roept het komen van de dag
in hoge tonen
vertellen ze hun dromen
het lange wachten zat
ze fluiten een concert
waardoor de maan verbleekt
en zijn gezicht vergeet
met de eerste zonnestralen
die de aarde raken wordt
de dag met licht bekleed
wil melker
05/04/2002
Reacties op dit gedicht
| sleepless: | Zaterdag, april 06, 2002 09:25 |
| Ik wrijf nog even m'n ogen uit. Yep, het wordt weer een zonnige dag. Groetjes. |
|
| lejaeghere rudi: | Vrijdag, april 05, 2002 12:38 |
| Wil, heel mooi, met één heel kleine opmerking over de laatste strofe. Ik vind daar de merel niet meer in terug. Als je licht vervangt door 'liederen' of 'zang ' zou het voor mij ook perfekt klinken in de morgen. Maar het is jouw gedicht, en een mooi ook. Groetjes, Rudi. | |
| waterval: | Vrijdag, april 05, 2002 11:50 |
| je zou het zo bij mij kunnen horen hebben...... héél mooi.... |
|
| free: | Vrijdag, april 05, 2002 08:56 |
| mooi wil... graag gelezen liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 april 2002 | ||
| Thema's: | ||