De man te paard II
velden gehuld in het blauwachtig paars
de lucht in het schaapachtig wit
zo stierf hij verward en vol van pijn
met de zon als zijn enige meester
die een schaduw wierp in zwarte linten
de dodelijke stilte aanvaard als een feit
de lucht in het schaapachtig wit
zo stierf hij verward en vol van pijn
met de zon als zijn enige meester
die een schaduw wierp in zwarte linten
de dodelijke stilte aanvaard als een feit
ze had nooit zijn liefde begrepen
huilde enkele doorzichtige tranen
in een sluier gedragen van verdriet
het paard slofte verder zonder hem
door het veld gekleurd in het goudachtig geel
huilde enkele doorzichtige tranen
in een sluier gedragen van verdriet
het paard slofte verder zonder hem
door het veld gekleurd in het goudachtig geel
Reacties op dit gedicht
| Dwaallicht: | Zondag, februari 01, 2009 15:09 |
| Inhoudelijk heel sterk, heel mooi schrijven! Liefs Dina |
|
| hiljaa: | Zondag, februari 01, 2009 12:36 |
| sterk schrijven knufliefs--hiljaa-- |
|
| lommert: | Zondag, februari 01, 2009 11:18 |
| je geeft me veel beelden en laat me denken aan verhoudingen...heel graag gelezen;) '' liefs van mij willem wi |
|
| Hidden One: | Zondag, februari 01, 2009 10:22 |
| Nog mooier dan de eerste! Nog droeviger ook. Graag gelezen en herlezen! Groetjes, Hidden |
|
| Flowergirl18: | Zondag, februari 01, 2009 10:15 |
| Mooi en fantasie rijk! Het zal maar zo gebeuren! Liefs, Flower | |
| ela: | Zondag, februari 01, 2009 10:14 |
| Sprookjes achtig. ela |
|
| Windwhisper: | Zondag, februari 01, 2009 10:06 |
| deel twee net zo diepgaand wat gevoel betreft als het eerst mooi en droef en wat triest eigenlijk lieve groet Cobie kuzzz Goede morgen Cornelia |
|
| Dirk Hermans: | Zondag, februari 01, 2009 09:45 |
| blij je te mogen lezen jou prachtige woorden die een goede vorm geven aan je gedicht,groetjes Dirk | |
Over dit gedicht
| Auteur: Cornelia.dvw |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 01 februari 2009 | ||
| Thema's: | ||