Heerlijk donker
Heerlijk donker
in mij huist
geen toekomst
van liefde en succes
een vracht aan leed
was mijn deel
en ik droeg mee
zonder wroeging
het grind knarst
onder de voeten
als mijn dragers lopen
over het pad der doden
stap voor stap
naar mijn holte in de grond
later mijn lichaamsvocht
verwelkomt
door duizend wormen
als mest voor een natuur
mijn laatste goede daad
in mij huist
geen toekomst
van liefde en succes
een vracht aan leed
was mijn deel
en ik droeg mee
zonder wroeging
het grind knarst
onder de voeten
als mijn dragers lopen
over het pad der doden
stap voor stap
naar mijn holte in de grond
later mijn lichaamsvocht
verwelkomt
door duizend wormen
als mest voor een natuur
mijn laatste goede daad
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, februari 06, 2009 14:09 |
| Droevige desolate eenzaamheid; zo voel ik het tenminste. Groetjes, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: marrik | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 06 februari 2009 | ||
| Thema's: | ||