Wij
jou'n handen om me heen,
jou'n kus in mijn nek,
jou'n adem tegen mijn oor,
ik draai me om,
jou'n lippen op de mijne,
jou'n handen om me heen,
onze ogen, met één volle blik,
onze knuffel,
armend om elkaar,
lichaam tegen lichaam,
zoenen, die langer duren dan verwacht,
dat de liefde, en kracht erin verwekt zit.
niemand dacht dat onze liefde echt was,
maar wij,
hebben het beidden, al die tijd al gevoeld!
jou'n kus in mijn nek,
jou'n adem tegen mijn oor,
ik draai me om,
jou'n lippen op de mijne,
jou'n handen om me heen,
onze ogen, met één volle blik,
onze knuffel,
armend om elkaar,
lichaam tegen lichaam,
zoenen, die langer duren dan verwacht,
dat de liefde, en kracht erin verwekt zit.
niemand dacht dat onze liefde echt was,
maar wij,
hebben het beidden, al die tijd al gevoeld!
Reacties op dit gedicht
| vivika: | Dinsdag, maart 31, 2009 17:02 |
| Ik dacht dat perfectie niet bestond...blijkbaar vinden sommigen zich meer dan een ander door mensen af te breken..dat ze ook hunne gang maar gaan maar liefst bij hun eigen soort wat mij betreft mooi gedichtje Celeste liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: -- Celeste -- | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 31 maart 2009 | ||
| Thema's: | ||