depressief
Dagen gaan voorbij
in het donker
het gaat niet goed
ik verzuip in mezelf
en heb mezelf niet
meer in de hand
kwaadheid wordt erger
waar tranen bijkomen
angst voor wat er komen gaat
wat gebeurd er met mij
komt nu alles los
wordt ik nu goed geholpen
ik weet het niet
ze komen misschien te dichtbij
en dat maakt me bang
verdriet omdat ik het niet aan kan
het verleden doet pijn
en het heden
er gebeurd gewoon te veel
dat ik het niet meer weet
waar ik moet beginnen
ik wil niks meer
het liefst de heledag op bed liggen
om mezelf te verschuilen
maar het is geen oplossing
maar ik ben gewoon depressief
Reacties op dit gedicht
| iemand333: | Vrijdag, mei 15, 2009 17:40 |
| hoi, ik heb een paar links van bekende site''s voor je tegen depressie: www.zwaarweer.nl www.pratenonline.nl ik hoop dat je er iets aan hebt! |
|
| Jacky Van den Berghe: | Woensdag, april 08, 2009 02:31 |
| Een van de kenmerken van depressie is dat je denkt dat je hier nooit meer doorkomt. Maar niets is minder waar. Je kà n dan niet ''over en voorbij'' de dingen zien, dan moeten anderen dat maar voor je doen om je daar op te wijzen. Maar neem dat van me aan, eens spreek je inde verleden tijd over je depressie! Toelaten, geen paniek, dan geneest ze zichzelf! Courage, Jacky |
|
| Mamsiemomo: | Dinsdag, april 07, 2009 21:07 |
| STOP met denken en probeer eerst je plek te vinden daar. Hou je aan de regels en probeer zoveel mogelijk in te gaan op de dagelijkse structuur! Liefs, mamsie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 07 april 2009 | ||
| Thema's: | ||