in een droom vannacht
ik was in school
aan het werken
meer in de zaal en keuken
keek ineens naar buiten
zag op de koer
zoveel mensen
in een groepje staan
en mijn man...
klopte en bleef kloppen
op een kindje zijn rug
naar een teken van leven
deed toen zijn jas dicht
tot over zijn gezicht
er was geen teken
van leven meer
en toen ineens...
zag ik dat het
om mijn oudste kleinkind ging
Lorenzo was er niet meer
ik werd huilend wakker
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zaterdag, april 11, 2009 13:43 |
| Brrrrrrrrr, dat zijn van die nachtmerries die je echt niet wilt dromen. Liefs en omarmende genegenheid, sunset |
|
| kerima ellouise: | Zaterdag, april 11, 2009 11:24 |
| angsaanjagende droom...knufke liefs kerima ellouise |
|
| lexx: | Zaterdag, april 11, 2009 09:11 |
| dromen moet je omdraaien. dus lorezo wordt vast 100 jaar. :) ik heb ook zo dwaas gedroomd; ik had een tuin op mijn buik en lui hielden me rooie kaarten voor. nou ben je helemaal? draai dat maar ''ns om. | |
| verhavert: | Zaterdag, april 11, 2009 08:37 |
| het is maar een droom lieve knuffel een mooi paasweekend liefs |
|
| tweety-ysje: | Zaterdag, april 11, 2009 08:36 |
| lieve ria! het is en blijf een nare droom en vergeet niet, niet elke droom komt uit! dus laat het los het is misschien ben je gewoon wat overbezorgd! tweety-ysje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 11 april 2009 | ||
| Thema's: | ||