Masker
Ik zit op een bankje,
in de zon, aan het water
Ik denk over nu,
en denk over later
De zon schijnt,
en de vogeltjes fluiten
Van binnen voel ik me verdrietig en leeg,
maar dat ziet niemand van buiten
Dat masker voelt veilig,
maar tegelijkertijd zo zwaar
Het masker voelt fijn,
maar tegelijkertijd zo naar
Ik zou willen,
dat ik mezelf kon zijn,
Maar ik weet niet wie ik zelf ben,
behalve de gevoelens van angst en pijn
Ik voel me nergens veilig,
altijd angstig en alleen
Ik weet niet hoe ik mezelf moet zijn,
met mensen om me heen
Ik wil mijn vrienden wel vertrouwen,
maar ik weet echt niet hoe
Ik doe echt mijn best,
maar ik laat ze niet toe
in de zon, aan het water
Ik denk over nu,
en denk over later
De zon schijnt,
en de vogeltjes fluiten
Van binnen voel ik me verdrietig en leeg,
maar dat ziet niemand van buiten
Dat masker voelt veilig,
maar tegelijkertijd zo zwaar
Het masker voelt fijn,
maar tegelijkertijd zo naar
Ik zou willen,
dat ik mezelf kon zijn,
Maar ik weet niet wie ik zelf ben,
behalve de gevoelens van angst en pijn
Ik voel me nergens veilig,
altijd angstig en alleen
Ik weet niet hoe ik mezelf moet zijn,
met mensen om me heen
Ik wil mijn vrienden wel vertrouwen,
maar ik weet echt niet hoe
Ik doe echt mijn best,
maar ik laat ze niet toe
Reacties op dit gedicht
| ...Roosje17...: | Donderdag, mei 21, 2009 21:02 |
| zo mooi geschreven... lees dit met tranen inmijn ogen.. herkenbaar... maar probeer jezelf beetje bij beetje over te geven... niet alle mensen zijn slecht... xxxx |
|
| MyLight: | Maandag, april 13, 2009 22:42 |
| Mooi geschreven! Je raakt me... |
|
| MyLight: | Maandag, april 13, 2009 22:42 |
| wabbeke: | Maandag, april 13, 2009 09:15 |
| Ons mens-zijn situeert zich in de onmenselijke vraag: wie ben ik? Een eindeloze zoektocht. Lei |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Yuultje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 12 april 2009 | ||
| Thema's: | ||