Vastgeplakt
Vastgeplakt
weet je schat,
wat ons zo bindt
aan de boterbrief
die gelukkig
niet verzonden is?
het komt
omdat wij
van die onvervalste
filatelisten zijn
die hun postzegels
voorgoedaanelkaar
hebben laten plakken
door levenslijm
die schaarser wordt
Reacties op dit gedicht
| togram: | Vrijdag, april 12, 2002 03:23 |
| lief zeker ni posten gr Margot |
|
| Huting: | Woensdag, april 10, 2002 20:23 |
| En na jaren gaan ook die scherpe kantjes eraf, maar de waarde blijft.... Liefs, Doortje |
|
| Lieverdje: | Woensdag, april 10, 2002 20:02 |
| Die levenslijm, is dat een soort secondenlijm (je weet wel: superlijm die in twee sec. plakt maar zg. nooit meer loskomt)? ;-p Lieverdje xxx |
|
| waterval: | Woensdag, april 10, 2002 19:44 |
| jullie zijn dus met elkaar gefrankeerd... :-)) | |
| Sheena: | Woensdag, april 10, 2002 19:30 |
| doordenker .. en Sheen denkt nog even door ... |
|
| Hanneke Eirinn: | Woensdag, april 10, 2002 15:19 |
| heel mooi :) | |
| lejaeghere rudi: | Woensdag, april 10, 2002 12:51 |
| Heel mooi, Laurens. Zou het niet 'die schaarser wordt' moeten zijn, ik ben natuurlijk niet de dichter. Een mooi beeld verwerkt in dit prachtig gedicht. Groetjes, Rudi | |
Over dit gedicht
| Auteur: Laurens Windig | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 10 april 2002 | ||
| Thema's: | ||