stilletjes zit zij in een hoekje
niet wetend waarop zij wacht
zij lijkt door iedereen vergeten
en doelloos verloopt elke dag
plannen die nooit uit zullen komen
geen idee hoe eenzaam het leven is
oog in oog staan met het heden
sterk voelend dat grote gemis
welk mens zou zo een lot wensen
is er iemand die dit misschien weet
het antwoord kan ik niet geven
omdat de ander dit zomaar vergeet
tegen de nacht gaat zij slapen
het hoekje kent al haar geheimen
ziet dagelijks die eenzame traan
Karin
| DieDeL: | Donderdag, april 30, 2009 03:10 |
| mooi geschreven en herkenbaar helaas |
|
| Marc Geerinck: | Vrijdag, april 24, 2009 15:09 |
| rakend droef karin, eenzaamheid moet erg zijn, groetjes, Marc |
|
| nana: | Donderdag, april 23, 2009 22:16 |
| en hoevele levens zijn zo verlopen... denk ik dan vaak.. we zijn maar een schakeltje op de tijdlijn.. zonde dan toch... mooi geschreven! nana |
|
| ninodepino: | Donderdag, april 23, 2009 21:22 |
| mooi vooral dat weten vergeten! grtjs, nino. |
|
| Janny Scheybeler de Jonge: | Donderdag, april 23, 2009 21:21 |
| heel goed! | |
| Hieronymus: | Donderdag, april 23, 2009 21:06 |
| Het lot van velen! Hoe veel? Zullen we nooit weten Karin. Droevig maar toch graag gelezen. Liefs Ronny |
|
| hiljaa: | Donderdag, april 23, 2009 20:49 |
| zeer droef intens verwoord knufliefs--hiljaa-- |
|
| Auteur: karinvangelder |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 23 april 2009 | ||
| Thema's: | ||