Isolatie
Gescheiden van de mensheid
onderbroken, gebroken, tot staan gebracht
geïsoleerd
droom, mijn kind, van waarheid en glorie
en reik ernaar, verlang
brand van vurig, doods verlangen
En de nerven van de bladeren sterven eerst
een aaneengereten verhaal van bloed
zonder kloppend hart
dat weet:
er bestaat geen menselijke mens
die kan leven met
het geïsoleerd zijn, omringd, omkringd, versmacht,
en niet naar adem snakt
en vastgebonden op het einde
wacht
*
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: justme | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 28 april 2009 | ||
| Thema's: | ||