Moeder kwijt
"mama, mama"
roept de kleine meid
zo klein, zo kwetbaar staat ze daar
ze huilt van eenzaamheid
de mensen zien het, maar lopen door
"mama mama"
maar ze krijgt geen gehoor
waarom nam haar moeder zomaar de benen?
"maamaa!!"
de moeder is verdwenen...
roept de kleine meid
zo klein, zo kwetbaar staat ze daar
ze huilt van eenzaamheid
de mensen zien het, maar lopen door
"mama mama"
maar ze krijgt geen gehoor
waarom nam haar moeder zomaar de benen?
"maamaa!!"
de moeder is verdwenen...
Reacties op dit gedicht
| Emi4: | Zondag, juni 07, 2009 16:59 |
| Ik vind dit een heel mooi gedicht, erg droevig, maar werkelijk prachtig geschreven. Knap! Liefs |
|
| RealMe: | Vrijdag, juni 05, 2009 09:02 |
| teder opgeschreven. droevig, de eenzaamheid-radeloosheid spat er van af. groetjes, bianca |
|
| Kristel.x: | Vrijdag, juni 05, 2009 06:44 |
| wow, zo prachtig. xx |
|
| ~Anne~: | Zaterdag, mei 02, 2009 20:00 |
| Droefmooi geschreven. Het raakt mijn gevoel en doet me aan vroeger denken. Je hebt talent, ga zo door! Liefs Ps. bedankt voor je reacties op mijn gedichtjes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Rose_ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 29 april 2009 | ||
| Thema's: | ||