Desondanks...
Desondanks…
wat als ik nu ‘s nachts
de straten bewandel
de binnenstad, centraal park
en het voetpad van jouw buitenwijken
(zonder rancunes of haatgevoelens
met zicht op zee
waar vissers in een vlaag van gekte
hun vissen fileren tot kleine porties
amusement voor de toeristen
die trouwgewijs hun centen achterlaten
in de vorm van lege verpakkingen
op het strand)
zou jij mij dan vergeven
en meewandelen deze keer?
esteban 04 juni 2009
Reacties op dit gedicht
| Ria Klein Herenbrink: | Donderdag, juni 04, 2009 11:23 |
| gedicht vol vragend verlangen in eenzaamheid voelbaar liefs Ria |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 04 juni 2009 | ||
| Thema's: | ||