Vandaag is weer zo'n dag...
Ik zie je doffe lach
en hoor je tranen rollen
Je stem fluistert woorden
die niemand anders horen wil
Van binnen schreeuw je luid
en een waterval van tranen
spoelt alle hoop weer weg
Niemand die je nog begrijpt
Je bouwt de muur steeds weer hoger
en ziet niks meer rondom jou
de zonnestralen raken je niet meer
duisternis omringt je telkens weer
De mensen staan te kijken
maar ze zien je toch niet staan
Vandaag is weer zo'n dag
die nooit voorbij zal gaan
Reacties op dit gedicht
| Véke: | Zondag, april 14, 2002 11:56 |
| Ik hoor een stem die zegt Het is nog niet te laat... dikke knuf, VĂŠke |
|
| Robski: | Vrijdag, april 12, 2002 19:12 |
| Of anders bij de persoon aan wie het gericht is.. :) Liefsssssss, Rob |
|
| Robski: | Vrijdag, april 12, 2002 19:10 |
| Sterkte lieverd... de zon zal ook bij jou weer doorbreken... *knuffel* Rob |
|
| free: | Vrijdag, april 12, 2002 18:01 |
| ja hoor morgen is het weer zaterdag.... de z~(O)~n zit in jezelf liefs free |
|
| solde: | Vrijdag, april 12, 2002 17:09 |
| die laatste twee lijnen gaan nog lang door mijn hoofd blijven komen denk ik... mooi gezegd | |
| antiwatje2: | Vrijdag, april 12, 2002 14:05 |
| echt waar 1 van de mooiste gedichten die ik hier al moge lezen heb, je omschrijft zelf ook mijn gevoel en waarschijnlijk zijn er nog andere mensen die dit meemaken als je een swilt praten sta ik altijd voor je klaar babaaaaai XXXXXXXXXXXXXX... dikke knuffel | |
| Mindy Broeders: | Vrijdag, april 12, 2002 14:00 |
| ja, tegenwoordig zijn de dagen bijna allemaal zo... | |
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 12 april 2002 | ||
| Thema's: | ||