Drenkeling (voor E.)
Ze is zo moe van alles.
Ze houdt haar hoofd boven
de wateren van pijn,
de zeeën van verdriet,
want ze weigert te verdrinken.
Ze sluit zich op in zichzelf,
spaart haar energie om
zich te verbergen achter
bokkigheid, frustratie.
Wanhoop overwint ze nipt.
Ze bijt op haar tong -
ze wil niet schreeuwen.
Ze haalt diep adem -
ze mag niet huilen.
Ze houdt haar hoofd boven water,
en hoopt op een klein eiland,
een ankerpunt dat haar houdt -
een rots in de branding
van haar gevoelens.
Reacties op dit gedicht
| Allysson: | Woensdag, juli 15, 2009 20:41 |
| Mooi.... erg knap gedaan, alhoewel ik natuurlijk wel wist dat jij dat kan... ;) | |
| Elymare: | Vrijdag, juni 12, 2009 19:36 |
| ... Dankjewel | |
| Roo$je: | Vrijdag, juni 12, 2009 10:03 |
| Waauw, mooi schrijven dit, en lief voor E! With Love, Kus |
|
| Drewny: | Donderdag, juni 11, 2009 22:57 |
| mooi.. zoals altijd. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Ylaide | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 11 juni 2009 | ||
| Thema's: | ||