Met uitstel...
Met uitstel…
ze wacht in diepere zinnen
op wat komen moet
een schrijnende zweem van overmoed
gevangen tussen de liefde
en de argwanende blik van de wereld
laat zich omringen
door alleenstaande momenten
blaft naar de maan
en laat haar woorden waaien met de wind
vaarwel is wat er overblijft…
esteban 3 Juli 2009
Reacties op dit gedicht
| kerima ellouise: | Zaterdag, juli 04, 2009 09:25 |
| heel erg mooi Esteban... zo voelt het inderdaad aan...herkenbaar dit liefs kerima ellouise |
|
| M-Rose: | Vrijdag, juli 03, 2009 20:40 |
| in een bijzonder schrijf-beeld-gevoel en gewoon mooi Esteban |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 03 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||