Verspillen
fel schijnen komt dichterbij
niet langer lef om te slikken
al brengt die strip je uit de dip
stuk voor stuk rollen ze als roulette
al zijn jouw kansen tamelijk klein
voorgoed zullen ze met water mengen
niet langer lef om te slikken
al brengt die strip je uit de dip
stuk voor stuk rollen ze als roulette
al zijn jouw kansen tamelijk klein
voorgoed zullen ze met water mengen
wangen kunnen wallen niet langer dragen
jouw grote mond maakt het veel te bont
herhaaldelijk gapen bij gebrek aan slapen
moed bijeen geraapt tijdens dit gevecht
al scharen jouw scherpe gedachten zich
tussen messen die steeds dieper kerven
Reacties op dit gedicht
| slave: | Maandag, juli 06, 2009 14:26 |
| very amazing poem | |
| sweetblackangel: | Maandag, juli 06, 2009 11:05 |
| Verslavend gedicht... | |
| Marina van Vledder: | Maandag, juli 06, 2009 08:51 |
| ik vind je 2e strofe wel erg sterk, de eerste doet het wat af.. | |
| just for you: | Maandag, juli 06, 2009 08:29 |
| wat knap ,heel mooi je schrijven | |
| Nummer 127 : | Maandag, juli 06, 2009 00:26 |
| wow sterk schrijven! Bart |
|
| ela: | Maandag, juli 06, 2009 00:12 |
| De laatste steentjes worden soms te zwaar. ela |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 06 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||