Met zicht op zee...
Met zicht op zee…
over wijze levenslessen
en woorden die een ander niet geloven
of de ondergang van een eenvoudige man
hoe het gaat en komt
dat zelfs een stil gebed
luider klinken kan
dan de lokroep van het vaderland
zonder begin, zonder einde…
esteban 6 Juli 2009
Reacties op dit gedicht
| Quicksilver: | Maandag, juli 06, 2009 22:05 |
| Mooi voelbaar gedicht, zoals jij dat alleen kan! Ben weer terug van een weekje verlof Lieve groet, dicky |
|
| M-Rose: | Maandag, juli 06, 2009 16:29 |
| weer zo mooi Esteban zal met je meebidden in dit stil gebed de hemel luistert altijd in de stilste en donkerste hoeken van het hart |
|
| Jodi: | Maandag, juli 06, 2009 13:50 |
| het klinkt droef, maar ook gelaten. grt Jodi |
|
| kerima ellouise: | Maandag, juli 06, 2009 13:21 |
| een troebel zicht Esteban...haast aanraakbaar in voel. liefs kerima ellouise |
|
| verhavert: | Maandag, juli 06, 2009 12:55 |
| emotievolle herinneringen in een eeuwigdurend getij stilmakend dicht esteban |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 06 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||