bootvluchteling
spraakloze scheepsrompalgen
laten klinkers rusten
nooit verwoord enkel geweten
diep dronken aan ´t hartvreten gerifte
stilte verzonken:
gigantisch groot de bodem
vermosselt wat niet
gelipt wat
niet getongd
liet jou zinken
zweeg
zwijgt voor altijd
jouw lot zichzelf kennend
verzamelt de reden
maar niemand spreekt voor jou.
sunset 11-07-2009
Reacties op dit gedicht
| Ludy: | Zaterdag, juli 11, 2009 12:47 |
| ongelijk de kansen rijken die zich verschansen armen die zich verweren mensen kunnen wij leren? Goed gesproken Ingo! Liefs, Ludy |
|
| Meneer Zes: | Zaterdag, juli 11, 2009 10:38 |
| Graag gelezen. (6) Mr.6 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 11 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||