Vandaag was ik zelf nog vriendelijk tegen jou,
ik ontweek je niet
noch kwam ik bij jou
Hoopte gewoon dat je vanzelf ging weggaan.
Maar dan kwam je en zei
Hey meisje wat denk je wel,
met je lach op je gezicht,
laat die verwijnen en wel snel.
Toen werd ik weer diep bedroeft en ging naar m'n veilige holletje,
ik kwam bij vrienden terecht zonder dat ik een weg naar hen nam
En deze vertelden me dat jij enkel de eenzaamheid bent
en helemaal niet kan praten
noch m'n lach doen verdwijnen
Dus jij zielig ventje
val iemand anders lastig
want jij
jij bent enkel de EENZAAMHEID in m'n gedachten
Ik kan je vlug doen verdwijnen
als ik al maar even denk aan zei die m'n lach weer doen schijnen!