Mannen die ik heb gescoord
mannen die ik heb gescoord
mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
ik hak nog wel
eens op ze in
ik kijk ze aan
en voel
wat mij is
aangedaan
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid kan ik
nog verzachten
maar het verdriet
blijft steeds bij mij
mannen
die ik heb bekoord
mannen
die ik heb gescoord
mannen
door wie ik ben vermoord
wil melker
15/07/2009
Reacties op dit gedicht
| Jacobius: | Woensdag, juli 15, 2009 19:46 |
| wauw Wil, schitterend geschreven liefs Karel |
|
| The Cool: | Woensdag, juli 15, 2009 12:14 |
| als het dan maar een lekkere vent is geweest | |
| Templar: | Woensdag, juli 15, 2009 09:29 |
| Vergeef de lompheid van ons mannen, we zijn niet allemaal slecht. gr T. |
|
| Jannie Hoogendam: | Woensdag, juli 15, 2009 09:08 |
| Dit heeft zoveel diepgang dat ik dit herhaaldelijk moet lezen...Maar men hoeft ook niet alles te begrijpen...schitterend gedicht, Wil liefs Jannie |
|
| ©jade: | Woensdag, juli 15, 2009 08:27 |
| heel mooi omschreven...xx jade | |
| lexx: | Woensdag, juli 15, 2009 07:29 |
| beelderig :) ik ga eens aan mijn dagtaak beginnen! beetje wauwelen en drentelen he. goeiemorgen! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 15 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||