De blauwe bovenkant
de blauwe bovenkant
de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
heb geen zorgen over jou
je lopen is wat onbeholpen maar
je bent nu voor het eerst jezelf trouw
de wereld opent zich opnieuw
heel pril ontluikt je tweede leven
ik heb je onbewust jezelf teruggegeven
wil melker
27/07/2009
Reacties op dit gedicht
| miertje Anastacia: | Maandag, juli 27, 2009 10:42 |
| heel mooi geschreven mvg miertje | |
| ©jade: | Maandag, juli 27, 2009 10:12 |
| wow goede woordkeuze, en mooi gedicht kussssknufff jade en fijne zonnige dag vandaag xxx | |
| Big Lady: | Maandag, juli 27, 2009 09:51 |
| heel mooi geschreven | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||