Streling van de nacht
De bomen verliezen kleur,
terwijl de zon zuchtend ondergaat.
Als zwart de aarde vult, zing de wind nog even
zacht met de bomen mee.
Zie ik jou weerspiegeling in elke beweging.
Geef ik mij over aan de streling van de nacht.
Schuil ik in het maanlicht,
op zoek naar de wolken.
terwijl de zon zuchtend ondergaat.
Als zwart de aarde vult, zing de wind nog even
zacht met de bomen mee.
Zie ik jou weerspiegeling in elke beweging.
Geef ik mij over aan de streling van de nacht.
Schuil ik in het maanlicht,
op zoek naar de wolken.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Woensdag, augustus 19, 2009 01:29 |
| * zing wind zing de bomen boven mij op de hoogte van de hemels drachtige nacht, opdat ik mijn ogen in je ruisen durf te sluiten voor de ring van rust die je met mij wacht * hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Hilde* | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 18 augustus 2009 | ||
| Thema's: | ||