Loom...
Loom…
verwrongen zijn de gedachten
waarop wij ons zelf tentoon stelden
op braderieën en avondmarkten
tezamen met zakkenrollers
en hoerig
beschilderde veertigplussers
die mij steevast in het Frans aanspraken
tussen de walgelijke geur van vis
en andere vreetpartijen
spreidde het zweet zich overvloedig voort
stroomde nat en warm van de verhitte gezichten
alsof het een regenachtige vakantie betrof
jij trok aan het langste eind
met je mouwloze topje en je minirok
en ik huilde met de wolven mee
bleef te lang treuzelen bij een drankentent
waarop jij je haren liet vlechten
door een dikke negerin uit het zuiden van de stad
loom keek ik de andere kant uit
rookte mijn één na laatste sigaret
en betaalde met een briefje van vijftig…
esteban 26 Augustus 2009
Reacties op dit gedicht
| Oorlam: | Woensdag, augustus 26, 2009 15:45 |
| :) oh nostalgie | |
| Omni Allumini: | Woensdag, augustus 26, 2009 14:42 |
| hier heb ik het ook wel gezien namelijk (lastig) oh verzadiging! neem mij op!! ;) | |
| Omni Allumini: | Woensdag, augustus 26, 2009 14:40 |
| maestro!! ik was laatst in harderwijk (inspireer mij) mwah: niet echt he?! ik weet niet: ik vind er allemaal niks aan gewoon xx | |
| Pomski: | Woensdag, augustus 26, 2009 14:26 |
| Aan de hand Esteban, alweer. In staat van loomheid verkeren vind ik heerlijk, onder elke omstandigheid eigenlijk ook wel.:) Liefsx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2009 | ||
| Thema's: | ||