Voor Bram gestorven op 19 Januari 2
Waarom is altijd de vraag als iemand sterft
Een gebeurtenis die in je geheugen is gekerft
Je was nog zo jong
Waarom moest juist jij zo vroeg?
Je leven is voorbij door een vrachtwagen die door oranje reed
Ondanks dat jij hetzelfde deed
O het doet ontzettend zeer
En navertellen kun je het niet meer
Toen je ouders en familie het hoorde
En een gat in hun geheugen boorde
Opeens was je er niet meer
En nu weten we het even niet meer
Wat moeten we nou zonder jou
En we staan daar een beetje in de kou
Kijkend hoe de kist langzaam zakt
Word er doodnormaal de aarde opgekwakt
Lieve Bram jou leven werd in één klap weggerukt
Maar de herinnering aan jou blijft eeuwig
25-01-2000
Reacties op dit gedicht
| kisses_jessie: | Dinsdag, april 16, 2002 18:22 |
| OHHH men. Wat een supper mooi gedicht. Zo mooi kan ik niet schrijven. Heel veel suc6 en sterkte verder. dikke kus. | |
| Evi: | Dinsdag, april 16, 2002 15:05 |
| Mooi, zo zie je maar weer dat het zo afgelopen kan zijn, k*s en heel veel liefs Evi |
|
| Melissa: | Dinsdag, april 16, 2002 13:27 |
| Leef met de gedeachte verder dat hij wel gelukkig is geweest zolang als dat duurde en dat hij nu gelukkig is waar hij is | |
Over dit gedicht
| Auteur: Josefien | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 16 april 2002 | ||
| Thema's: | ||