beperken
ruimte hebben
we nodig om
vrijelijk te ademen
maar nog meer
dan de ruimte
om te ademen
hebben we nodig
om de grenzen
van ons kunnen
te ervaren
hoe ver te gaan
om niet om te vallen
een tik op de wang
draad om te schrikken
weten deze stap te ver
in ons groeien en bloeien
wordt te weinig de grens
van het kunnen gemarkeerd
terug te gaan op je schreden
om in de beperking te groeien
tot grote hoogte
dat is pas echte vrijheid
weten om te gaan
met de vrijheidswetten
20SEP2009 1940
Reacties op dit gedicht
| nana: | Dinsdag, september 22, 2009 00:19 |
| beamend gelezen bewondering is op zijn plaats als thema mooi verwoord! |
|
| mienemien: | Zondag, september 20, 2009 23:18 |
| mooi | |
| Janny Scheybeler de Jonge: | Zondag, september 20, 2009 21:56 |
| zo is het gr.janny | |
Over dit gedicht
| Auteur: wileo | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 september 2009 | ||
| Thema's: | ||