JE MAAKT ME KLEIN
je maakt me klein
je maakt me klein
afhankelijk van anderen
van ogen die beslissen
of ik kijken mag of niet
van stemmen die me zeggen
hoe ik moet gaan overleggen
mag praten over wat jij kiest
ik moet jouw mening delen.
je doet me pijn
omdat ik niet mezelf
mag zijn maar
moet veranderen
meer naar jouw zin
mijn haar moet langer
en mijn lippen rood, ik pas
daar voor en ga er tegenin
maak je mij kleiner omdat
je mij toch groter weet
lijd ik je pijn omdat
je dan jezelf vergeet?
wil melker
17/04/2002
Reacties op dit gedicht
| Driegeetjes: | Woensdag, april 17, 2002 23:10 |
| Het is mooi dat ik hier de tweede mag zijn om een reactie te plaatsen! Eerst lees ik een Rudy en daarna een Wil. Tsjonge wat wordt ik verwend zeg! Nu zeg ik al helemaal niets meer... Bij Rudy was ik al stil gevallen, en nu compleet bij jou Wil! ;o)x DrieGeetjes |
|
| lejaeghere rudi: | Woensdag, april 17, 2002 12:57 |
| Hoe vreemd hé, Wil, ik ben de eerste met een reactie. Het is inderdaad een andere stijl die je probeert. Voor mij is de laatste strofe het best. De andere hebben wel iets maar zijn enigszins op een andere manier dan de laatste geschreven, misschien daarom dat ze minder opvallen in het geheel. Maar jij bent de dichter en voelt het best wat je wil verwoorden en hoe je het doet. Groeten, Rudi. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 17 april 2002 | ||
| Thema's: | ||