Ik kan je niet laten gaan.
Ik kan je niet laten gaan.
Begrijp me goed.
Ik wil haar echt wel redden.
En ik wil niet dat zij het zelfde mee maakt als ik.
Maar ik kan je niet laten gaan.
Hij zal je vermoorden.
En misschien heb jij het ervoor over.
En ben jij niet bang voor de dood.
Ik ben wel bang om je kwijt te raken!
Ik heb je liever uit mijn leven.
Dan dat ik zometeen bij je begravenis sta.
Bovendien spijt het me.
Maar kunnen we toch dat meisje niet redden…
Begrijp me goed.
Ik wil haar echt wel redden.
En ik wil niet dat zij het zelfde mee maakt als ik.
Maar ik kan je niet laten gaan.
Hij zal je vermoorden.
En misschien heb jij het ervoor over.
En ben jij niet bang voor de dood.
Ik ben wel bang om je kwijt te raken!
Ik heb je liever uit mijn leven.
Dan dat ik zometeen bij je begravenis sta.
Bovendien spijt het me.
Maar kunnen we toch dat meisje niet redden…
Reacties op dit gedicht
| dalina: | Dinsdag, september 29, 2009 13:03 |
| stilmakend.. gr dalina |
|
| broken_lady: | Zondag, september 27, 2009 20:59 |
| ik heb de tranen in mijn ogen staan.. p.s. wil je ook op mijn gedichten reageren plz |
|
| Nummer 127 : | Zaterdag, september 26, 2009 23:49 |
| oeioeioei wat een tekst, sterkte Bartz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: broken tears | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2009 | ||
| Thema's: | ||